Punaises

Een reuzenbovist om de dag mee te beginnen, niet om te eten, ze zijn niet lekker staat er bij de link en ze kunnen zware metalen bevatten. Dan maar een gans, die schijnen best lekker te zijn. Bij mijn weten heb ik ze nog nooit gegeten en eerlijk gezegd staat het idee me ook een beetje tegen… maar wie weet.

Kijk de benen zijn weg (foto2), of de kuil was diep genoeg voor de ganzen, of hij is er zelf in gevallen, ik ben maar niet wezen kijken.

Ik was heel vroeg wakker, na een levensechte droom, heel raar. Zodoende ook wel lekker vroeg op pad voor een ochtendrondje. Vanmiddag verwisselde ik alle (6) lijsten van de tekeningen die beneden hangen, een heel karwei want het glas moet dan ook mee en er zitten onweersbeestjes overal tussen en ik moet wel dezelfde achterkanten hebben anders hangen ze niet even hoog. Ze zijn nu alumuninimum kleurig, ze waren zwart.

De meneer van zaterdag zei iets heel fijns toe hij ze bekeek en vroeg of hij iets mocht zeggen… hij vond het zwart te zwaar, teveel aanwezig, en dacht dat een lichtere alumininmum kleurige lijst beter zou zijn en die heb ik. Want, zo zei hij, eigenlijk heb je maar twee punaises nodig om het op zijn mooist te laten zien en daarin had hij gelijk vond ik… zodoende! Want in mijn hoofd was ik al bezig om te veranderen en ik dacht aan licht hout en dan zonder passe partout, maar nu eerst dit maar weer eens, want natuurlijk had ik het al vaker zo en met de gedachte van de punaises erachter is het zeker mooier, bijna net zo mooi !

Ontmoeting

Vanmorgen eerst weer fysio en boodschappen. Bij AH kwamen we tot wederzijds genoegen elkaar weer eens tegen, toevallig had ik haar vorige week donderdag ook al haastig op de markt zien lopen. Janneke uit Zwijndrecht, maar ook al sinds een jaar of zestien Janneke uit Zierikzee. Samen met de man van Janneke, daar heb ik nu ook beeld bij. De eerste keer dat we elkaar zagen was in 2009, trouwe lezers weten dat nog wel, toen ik me afvroeg wie toch die dagelijkse lezer uit Zwijndrecht was en ze zich daarna bekend maakte. Ze zou in Zierikzee gaan wonen en was zo op mijn blog terecht gekomen. Zo zag ze de foto’s uit de omgeving en hoe het er hier ongeveer aan toe ging, tenminste bij ons.

Eenmaal thuis deed ik eens een poging om de linken in een nieuw venster te laten openen, daar erger ik me al een tijdje aan, gewoon dingen die ik nog anders wil hebben hier, maar ja, het blijft maar mooi weer, regen en wind laat nog op zich wachten. Ook wel mooi hoor, de bomen nog volop in het blad, maar zo warm…pfff…

Er zijn nu ganzenverschrikkers, want de ganzen vreten de suikerbieten op, ik dacht altijd dat die alleen maar blaren aten maar ze lusten de hele pee. Wie daar ondersteboven een kuil aan het graven is weet ik ook niet, morgen eens opletten of het gelukt is…

De Beleef Zonnemaire bandjes doe ik even tussendoor, gewoon voor de aardigheid

Beleven

Zij speelden in de consistorie afgelopen zaterdag.

Indrukwekkend, emotioneel ook, heel mooi.

The Sunshine Cleaners

Violins of hope.

Een muzikaal eerbetoon aan instrumentenbouwer Amnon Weinstein en zijn zoon Avshalon uit Israël. Zij restaureerden tot in detail violen die toebehoorden aan Joodse musici voor en tijdens de Holocaust. Deze “Violen van de Hoop” worden nu overal ter wereld als aanklacht tegen antisemitisme bespeeld tijdens speciale “Violins of Hope” concerten. In deze song is een hoofdrol weggelegd voor de Tunesische violist Wissem Ziadi.

Boeren

De aardappelen vliegen je zo’n beetje om de oren, er wordt volop gerooid zonder al teveel ‘slik op de weg’, dat scheelt een hoop. Hier was ik net een lading tegen gekomen, die reed de andere kant op, soms snap ik er ook helemaal niets van en lijkt het erg onlogisch, maar dat ligt vast aan mij. Even later rijden dan de volgeladen vrachtwagens alweer voorbij om ze weer een etappe verder te brengen. Vaak dwars door het dorp, hier voorbij over de oprit, dat kan behoorlijk denderen.

Als de aardappelen afgevoerd zijn volgen de suikerbieten, die heb ik nog niet voorbij zien komen.

Wij kunnen elke dag nog lekker naar buiten, vooral voor Joop is het fijn als er nog niet teveel slik op de weg ligt natuurlijk. Het weer blijft maar lekker zacht, met vandaag wel een paar druppels regen, op het moment dat wij binnen waren.

Dingen van nu

Vorige week plaatste ik een foto van de oude schuur in het dorp, met de opmerking dat ik nog niet wist wat de bestemming ging worden, maar laat er nu afgelopen vrijdag in het wekelijkse eilandelijke krantje een artikel over staan!

Ik denk dat het zo leesbaar is, dus best leuk om te plaatsen vind ik, vooral ook vanwege de prachtige foto van Evert, gemaakt door Paul Voorham, de man die ook wekelijks de groepsfoto van de wandelclub maakt, dat mag ook wel eens gezegd.

Plezier

Ik heb geen inspiratie vandaag, daarom een filmpje van het North Sea String Quartet, dat in de kerk speelde gisteren.

Je moet ze eigenlijk echt zien, hoe ze met hun instrument bezig zijn, het plezier erin, de onderlinge blikken en het bijzondere alles bij elkaar en dan in de kerk.

Beleving

Het was weer een drukte van belang in het dorp, heel gezellig! We begonnen met thee met heel veel gebak, taarten, cake een tafel vol en nog meer, meegebracht door de dorpsbewoners. Daarna kon het feest beginnen. Ik had een briefje gemaakt met de aanvangstijden. Joop haakte af na de taart want Max moest ook rijden en ik begon in de kerk, waar ik eigenlijk het meest van onder de indruk was. Andere locaties ook leuke muziek.

Tussendoor even naar huis waar tot mijn verrassing iemand op me stond te wachten of eigenlijk was het toeval dat ik hem trof, hij kwam voor de tekeningen en natuurlijk mocht hij binnen kijken. Daarna ging Joop fietsen en ik stond ook weer op het punt het dorp in te gaan toen er weer mensen liepen te kijken, ik vroeg of ze iets zochten en jawel, ook op zoek naar de tekeningen.. leuk hè! Zo’n leuk gesprek ook gehad met die mensen! Daarna nog een muzikale locatie bezocht, ook weer heel bijzonder en als afloop nog een drankje op het terras waar Joop ook nog even aanschoof.

Oh… en bieryoga was er ook, ook heel bijzonder!