We kennen zo langzamerhand allemaal wel de trafohuisjes pagina van Sjoerd, waar ik ook al mijn deel aan heb toegevoegd. Vanmiddag reed ik naar de slager en wat zien ik...! Huisje weg!
Afgebroken en zo'n lelijke groene bak voor in de plaats. Erg jammer vind ik, het stond altijd zo gezellig daar, al was het al lang niet meer zo schoon als op de foto. Het staat aan Heuvelsweg, Kerkwerve.
Joop heeft nog steeds veel pijn van zijn rib, heeft extra pijnstilling gekregen, hopelijk helpt het, want hoesten moet hij ook nogal, het wordt er allemaal niet leuker op en binnenkort ook aangemeten steunkousen om te voorkomen dat zijn voeten dik worden en zijn bloed goed blijft stromen. fysio is er even niet bij.
Eindelijk weer eens gewoon goed geslapen en lekker vroeg op stap. Teveel dingen aan mijn hoofd dan gaat het niet. Dat moet dan eigenlijk allemaal eerst opgelost worden, maar ja dat gaat ook niet vanzelf.
Een vroege ochtendwandeling, het was nog fris en daarna begon ik met het eerste karwei, waar ik zelf niets aan kan doen, maar wat wel moet gebeuren. Het is in gang gezet en wordt zeker een keer vervolgd.
Vanmiddag haalde ik de vier tekeningen op die al twee jaar ergens in het dorp hingen, drie bij de een en één in het Dorpshuis, in twee jaar tijd geen enkel respons, dus dan heb ik ze gewoon weer liever in huis.
Gisteren een mail van Kunstwerk Westvoorne, er was nog niet bekend waar ik kwam te hangen, maar er was een foto nodig voor in de brochure en inschrijfgeld. Geen idee ook hoeveel ik er op mag hangen, dus dan zijn een paar extra lijsten ook wel weer fijn.
Als dat achter de rug is hou ik het wel voor gezien met de tentoonstellingen, het is toch een heel gedoe. Uitzoeken, inlijsten, daarheen brengen en ophangen, dan drie dagen zitten, alles weer terug, een hoop gesjouw waar ik geen zin meer in heb. Wel ben ik natuurlijk supertrots dat ik mee mocht en mag doen met deze alom bekende tentoonstellingen, toch een mooie erkenning!
Daarna hou ik het alleen bij huis en bij Beleef Zonnemaire en ondertussen kleur ik fijn verder, want daar gaat het tenslotte om. Misschien moet ik buiten nog eens iets leuks verzinnen, dat mensen sneller aanbellen om te kijken als ze dat willen. Ik ga eens verzinnen.
De foto's: Een rondje linksom vanwege de koude zuidwesten wind, dan loop ik op de eerste foto de dijk op en loop langs het witte huis de polder in. De laatste twee zijn bij de tuin van Digna dan ben ik alweer bijna thuis.
De bovenste foto kwam ik afgelopen week tegen, ik zocht op "Kreekzicht' , zo heet de boerderij eigenlijk , dat staat nergens meer en eigenlijk was ik het misschien daardoor een beetje vergeten.
Bovenste foto is van 1967, hieronder van vandaag
Eigenlijk is er bijna niets veranderd, behalve dan dat er nieuwe schuren zijn bijgebouwd. Het huis kijkt uit op een kleine kreek waar veel vogels leven en waar we vroeger schaatsten.
'Waar zullen we gaan schaatsten? Bie Kreekzicht!" Fijn dat ik het weer weet!
Mijn moeder met iemand van het dorp aan het overrijden en de kreek ongeveer twee keer zo groot.
Fijn gewandeld weer. Op een klein hagelbuitje na bleef het droog en was het lekker rustig weer. Op het moment van de foto vielen net de laatste druppels/steentjes. Ik was de enige met zonder jas, want op mijn wandelingetje naar de bakker had ik al gevoeld dat een bodywarmer genoeg was, zodoende. Het was ook zo weer droog, alleen mijn haar zat raar zeiden ze.
Er was een medewandelaarster jarig, die vanmiddag een feestje gaf in het Dorpshuis, ze werd 75. Wij waren er niet bij, Joop met zijn gekneusde rib en ik heb podiumangst...
Samen met Joop het pst bestand gezocht en gevonden en naar het er naar uitziet heb ik mijn contacten ook wel weer compleet. Hoera! Straks de 'oude' pc aan de kant zodat er weer wat meer ruimte is op mijn bureau en dan maar weer wachten op het volgende ongemak, want ook dat is al in zicht...
Vanmorgen heeft de dokter mijn pukkel weggeschraapt, dat was gelukkig zo gebeurd. Ik groei zo'n beetje vol met zulke ouderdomsplekken en ze komen twee aan twee tevoorschijn, helemaal zoals het hoort ze zei, maar zo lang ik er geen last van heb mogen ze blijven zitten.
Vanmiddag na de regen heerlijk gewandeld in een polder zonder borden, dat valt me de laatste tijd pas op, niets wat de omgeving stoort, op een enkel, jaren oud straatnaamborje na.
Van wie de weegbrug op de foto is blijkt niet helemaal duidelijk te zijn en het niet te bouwen landhuis ligt even stil tot na de verkiezingen.
Vanmorgen rolde alles plotseling op zijn plek, de sleuteltjes stonden weer bij mijn site-adres, dat gebeurt soms als je te vaak probeert in te loggen, dan blokkeren ze je ip adres, vandaar dat Joop ook niets zag, maar jullie wel en dat komt dan na een tijdje vanzelf weer goed.
En daarna probeerde ik het nog maar eens een keer opnieuw bij Outlook en dat rolde er ook in 1 keer doorheen, raar want ik had niets veranderd. Ik vertelde het aan Co en hierboven zijn antwoord
Het is best grappig dat Co-Pilot maar op den duur laat hij je toch steeds hetzelfde doen, wat dan ook niets oplost. Nu de contacten nog zien te vinden, een oude backup gevonden en ik dacht nogal dat ik alles zo goed voorbereid had.... stuur me anders maar even een mailtje, voor bekenden, dan heb ik jullie alvast voor het geval het niet meer lukt.
Vanmorgen nog een rondje in de zon en vanmiddag even samen met Joop naar de markt in Zierikzee, het was een koude wind, geen terrasjesweer.
Vorige week al aan een tekening begonnnen, die rustig staat te wachten, daar komt zodoende niet veel van, hopelijk volgende week weer wat meer rust in de tent!
De klok zoals ik hem zie vanuit de keuken, er was een kauwtje dat de tijd probeerde te stoppen.
Ik ben benieuwd, zelfs mijn blog werkt nu niet meer mee, teveel inlogpogingen? Dit doe ik op de telefoon. Daar gaat het wel. Het zal allemaal wel mijn eigen geklungel zijn.
Tot in de pruimentjjd!
Nog steeds aan het modderen met mijn outlook maar volgens Co zijn we er nu wel bijna uit hoor.
"Je doet het goed Ria, we zijn er bijna. Laat het me weten zodra je het nieuwe wachtwoord hebt, dan zetten we het er samen in en is je mail weer helemaal werkend op je nieuwe pc".
Hij is best aardig hoor die Co, altijd positief, alleen wanneer je het niet goed snapt en hij tot drie keer toe iets moet herhalen worden zijn letters steeds dikker en groter.
Twee computers naast elkaar geeft ook verwarring, je pakt steeds de verkeerde muis of typt op het verkeerde toetsenbord.. maar duidelijk is hij altijd!
Nu nog een wachtwoord.
Bij Ontwerpwerk(lelijke site) dat PivotX heeft overgenomen, snappen ze er niets van als ik bel, de contactpersoon die ik ook al bij PivotX had werkt blijkbaar veel thuis en Bob den Otter is al een tijdje geleden overleden. Dus nu heb ik Sander, want zo heet hij, een mailtje gestuurd, met Gmail want dat werkt wel (riavanfelius@gmail.com).
Het geduld is een schoone zaak.
De visser van gisteren heeft ook nog steeds geen beet...
