Bijna onmogelijke capriolen van de hommel aan de bloem, een soort ochtendgym van beiden.

Weer zo’n dag die alleen maar draaide om dat ene en vandaag was dat de uitvaart van Cor. We hadden toestemming om mee te kijken bij de live uitzending, dat was fijn. Cor was een sociaal mens uit een groot gezin, geboren in en daarna altijd in Nijkerk gebleven. Er waren veel verhalen en er waren er best veel aan het woord. Vol bewondering heb ik naar Yara zitten kijken, ze hield een prachtige toespraak. En Nora mae was er ook natuurlijk. Levi zag ik, er waren vrienden die namens zijn vriendenclub spraken. Heel veel foto’s van een feestende Cor want dat kon hij, dat wisten we ook wel.

Als ze bij ons waren schonk ik alleen de eerste baco in en daarna wist hij ze altijd zelf wel te vinden, die kwamen ook bij de dienst volop voorbij, net zoals het bier. Zwagers met een toespraak en zussen, neefjes, collega’s, dus dan duurt het wel bijna twee uur. Mooie top 2000 muziek want daar hield hij van. En bij dat alles houd ik het ook niet droog natuurlijk, want natuurlijk was ik ook op hem gesteld, ik denk wel één van de leukste schoonzonen.

Daarna fietste ik een rondje om wat op te frissen en onderweg kocht ik eten bij de vleesboerderij, maar toen deed ik weer iets verkeerds met de oven, de grill i.p.v. oven dat was niet goed en nu ja het duurde even eer de lasagne warm was.

Het geboortehuis met schuur, waar mijn opa met al zijn zussen werden geboren, zestien stuks met vier tweelingen (dat kan best anders zijn zulke dingen onthou ik niet, maar veel) wordt helemaal opgeknapt, zo leuk om te zien. Daar waren ze een paar jaar geleden al mee begonnen met de kozijnen te vervangen, maar de eigenaar is intussen overleden en nu is het blijkbaar een familiehuis geworden en wordt de ‘Prince-schuure’ helemaal in ere hersteld, inclusief nieuwe ramen, rotte planken worden vervangen, alles geschilderd, ik vind het prachtig! Het is ook een beeldbepalend stukje Zonnemaire. Die elzen die daar groeien moeten ze maar snel weghalen, die worden veel te groot voor daar.

Op het dorp heeft iedereen het over de schuur van Jan de Roo, de timmerman met de fiets, dat was daarna. Mijn opa werd wagenmaker en woonde na het huwelijk met mijn oma hun hele leven op Serooskerke.

Aan de ingang van de Tuinweg woonde de derde timmerman van Zonnemaire, Jan de Roo. Hij was een apart figuur, ongehuwd en niet in bezit van een auto. Als hij op karwei moest ging dat per fiets. De benodigde materialen werden door de klant zelf opgehaald. Eén ding staat wel vast: het was een geweldige vakman. Beide timmermanswerkplaatsen dienen nu als 2e woning.

Ja kijk dan krijg ik weer eens een leuk fotootje en dan kan ik het niet laten daar wat mee te spelen. Ze stond voor een auto, dat is niet leuk, tussen de bloemen is leuker en dan net zo groot als dat koninginnekruid, of tussen de vogeltjes.

Schatje hè. Dat opa dood is wil ze nog niet erg geloven, ‘hij heeft alleen zijn ogen dicht’.

Moeilijke dagen voor mama en haar broer en oma en verdere familie. Wij wensen ze sterkte morgen en dinsdag en de komende tijd, het zal niet meevallen, zoals Yara zelf zegt, haar rots in de branding is niet meer…

Wellicht brengt dit kleine koninginnetje wat vrolijkheid in sombere dagen.

Weer fijn gewandeld vanmorgen bij ‘normale’ temperaturen. Na de wandeling was er appeltaart, want ja ik was jarig, lekker hoor! Joop was er ook weer bij en smulde mee, de wond lijkt nu dicht, ook dat valt te vieren.

Het is nu zes uur en het regende hier net een druppel of wat.

Het was heerlijk fris vanmorgen, lekker vroeg aan de wandel om weer eens een beetje door te stappen, al kwam dat er niet altijd van. Heel veel bramen struiken! Vorig jaar met de grond gelijk gemaaid en nu een mooie lange haag ‘boesvol’ met bramen, dat woord bestaat niet zie ik nu, geen idee of het Zeeuws is, maar ik gebruik het af en toe, boesvol is erg vol dus. En heel veel spreeuwen met hun capriolen altijd mooi om te zien.

Heerlijk stil in de polder.

Vanmiddag fietste ik nog naar Zierikzee, het verband was op. Zeker als Joop gaat fietsen schuurt de wond toch makkelijk weer open, al doen we als hij gewoon thuis is geen verband meer om zijn arm, dan kan het laatste stukje van de wond drogen en wat sneller helen. De fysio staat zodoende ook stil, maar het gaat de goede kant op. Het is inmiddels vier weken geleden.

Allereerst heb ik goed geslapen gelukkig en daarna een rondje waarbij het op het eind alweer te warm was eigenlijk. De pruimen lachen me iedere ochtend toe, sommigen zijn al rijp, ik probeer het elke ochtend even. De boom hangt barstens vol en op het eind vallen ze dan op de grond, al worden ze wel geplukt en ook netjes opgeraapt en verkocht, maar iemand moet toch even voorproeven en in dit geval ben ik hiervoor de aangewezen persoon.

Daarna een abonnements probleem samen met Joop, een proefperiode nemen is geen kunst, maar daarna gaan ze gewoon betalingen innen en als je dat op wilt zeggen is het lastig te vinden natuurlijk, nog geen idee of het gelukt is, terugstorten ging waarschijnlijk wel al moet dat nog blijken.

Vanmiddag zitten kleuren met een naar binnen waaiende bries, lekker!

Na drie nachten bijna geen slaap gaat dat je toch opbreken en toen Joop eind van de middag ook nog eens een glas limonade omstootte in de hoek waar hij zit, over alles heen wist ik het zeker, het werden mossels vanavond, lekker buiten op het terras in de schaduw. Ik had niet besproken en het kon bijna niet maar we vonden een plekje, het was de avond van het ‘Adieu Kreeft’ Menu, maar ik had nu eenmaal zin in mossels en Joop nam speenvarken. Gezellig even daar gezeten en straks vroeg naar bed.