Ria van Felius

Zo, het is weg hoor, dat rare lijstje. Zelfs mijn schoenmaat stond erin, bah! Joop zei er iets van vanmorgen, dat het zo lang was en dat je het halfverwege wel gezien had al die onzin (dat zei hij dan weer niet), maar de boodschap kwam over en daarmee viel ook het kwartje en die reden was belangrijker voor mij om het weg te halen.

Als mensen zich anders tegen je gaan gedragen om iets wat ze gek vinden, ik voel dat feilloos aan, maar ik wist de reden (nog) niet en misschien zit ik er ook wel helemaal naast, maar ok, eigenlijk is het ook niet meer van deze tijd. In het begin van de blogjaren hadden velen zo’n lijstje, de een wat uitgebreider dan de ander en soms deden ze ook weleens de ronde als vragenlijst, dan kon je ze invullen, gewoon voor de grap.

Van mijn reageerders ken ik eigenlijk niemand persoonlijk, behalve John die heb ik één keer ontmoet vanwege Rabin en Rita. Joop ging naar Nepal en hij had wat spulletjes voor ze. Rabin en Rita waren mede de reden dat ik ging kleuren. Ik kleurde in het begin voor Sjoerd en Margo en IenR en Aargh tekeningen, die bij ze zouden passen, voor zover ik dat via de blogs kon weten en de opbrengst ging naar Rabin (Rita kwam er pas later bij). Dat brengt me gelijk weer op het idee de pagina van Rabin en Rita maar weer terug te zetten, met misschien wat aanvullingen over de tekeningen.

We kennen elkaar al zo heel lang. Margo riep steeds als er weer iets nieuws was, meld je ook aan dan proberen we het samen! Wat er voor Hyves was weet ik niet eens meer, maar Hyves kwam en Margo riep en daarna Facebook en Insta en wat nu X is en nog nooit hebben we elkaar ontmoet! Eigenlijk moet dat er toch eens van komen Margo 😉

Ik wil met dit hele verhaal alleen maar even zeggen dat ik alleen maar voor mezelf blog om dingen te onthouden of gewoon hoe leuk het was vandaag en hoe fijn de wandeling was en wat voor moois ik fotografeerde en voor helemaal niemand anders!

Als je het leuk vindt om mee te lezen vind ik dat prima.

Reageren ook prima, maar ik ben wie ik ben en ik zeg wat ik wil zeggen!

Ik typ nu eenmaal makkelijker dan ik praat (meestal).

Vandaag knapte ik de bloembakken wat op, de rotsheide werd te hoog en had daardoor teveel last van de wind en de hedera is nu even helemaal kaal.

Niet geslapen afgelopen nacht, gewoon helemaal niet, het ging niet. Meestal dut je dan tegen de ochtend nog wel een paar uurtjes in, maar zelfs dat lukte niet. Vanmiddag wel naar Brouwershaven gewandeld om brood. Daar lag desem afbakbrood dat ga ik nu proberen, eens kijken of dat wat is.

Ik kwam Joop nog tegen onderweg, tot op een meter of vijf herkende hij me niet, dat is en rare gewaarwording en niet leuk. Daarna samen nog wat op de pc in Exell, hij ziet het niet meer en ik zie niet wat hij wil doen. De op 29 mei bestelde nieuwe pc met groot beeld en grote toetsen is nog steeds niet gearriveerd, daar klopt iets niet zeiden ze , nu maar weer afwachten, het zal eens in één keer goed gaan. De nieuwe boiler hangt ook nog niet, hopelijk lukt het eind van de week.

Mooie bloemenbermen, met vooral koolzaad, of dat andere gele, en kamille, het rook heerlijk.

Pasta gemaakt en nu ben ik wel klaar voor een dutje.

Eind van de middag vorige week zaterdag met Beleef Zonnemaire stapten er nog een paar mensen binnen die duidelijk niet voor de tekeningen kwamen. Hij stelde zich netjes voor en zei ‘en jie bin Ria van Felies’. Dat kon ik niet ontkennen natuurlijk en zijn naam kende ik ook wel, maar verder kwam hij me niet bekend voor, zeker niet na al die jaren. We praatten wat verder, het ging over vroeger, want hij woonde in de boerderij achter ons huis. Hij had een foto maar was die kwijt geraakt en ik heb eigenlijk ook alleen maar toevallige foto’s van de achterkant van die schuur. Deze is van ver voor de tijd van onze jeugd.

Hij vond het ook niet gek dat ik hem niet meer kende, want ‘we speelden niet samen’. De kinderen uit onze straat speelden wel veel samen, na schooltijd en in de zomer na het avondeten speelden we altijd buiten. Hij mocht ook eigenlijk niet met ons spelen, want wij waren niet kerkelijk, hij zat op de christelijke school en wij op de openbare. Zo werden de kinderen van ons dorp toch duidelijk gesplitst en aan zijn gezicht te zien vond hij dat heel erg, ik zie het hem nog zeggen, ‘wij speelden niet samen, dat mocht niet’.

Hij vroeg of ik nog contact had met kinderen van toen en ja dat heb ik, want blijkbaar speelde hij wel met een jongetje uit onze straat en met zijn zusje heb ik af en toe wel contact, dat is het leuke van de sociale media. En ze hebben nu al telefonisch contact gehad en ze gaan elkaar ontmoeten! Geweldig toch! ‘Ik ben wel nieuwsgierig hoor’, schrijft hij. Ik ook!

Ook weer gewandeld vandaag, er was regen in aantocht, dus ik zocht mijn grote gele jas weer op, maar op een paar spikkels na bleef het droog. De huisfotograaf is nog in Spanje aan de wandel, deze komt van mijn zelfontspanner.

De kabel komt eraan en dat gaat best snel. Ik stond er ook versteld van hoe netjes ze dat doen. De stenen worden netjes opgestapeld en wordt een gleuf gegraven kabeltje erin en hoppa de boel kan weer dicht. Ik vind dat het keurig en snel gebeurd, alleen nog een beetje extra zand als het klaar is … lijkt wat weinig nu, misschien komt het nog.

De dagen worden weer wat normaler, er is weer ruimte voor dingen op het gemak, zonder stress en kopzorgen. Wasdag vandaag, alles weer schoon en droog op de bedden, volop zon om te drogen. Ik zag dat ik mapjes verwisseld had op de tekeningen pagina, dus dat wilde ik even veranderen, maar toen bleken er nogal wat opslagfouten bij de op te laden foto’s te zitten, gister ging het allemaal zo makkelijk, maar vandaag dus weer niet.

Ook de naaimachine weer eens onder het stof uit gehaald, mijn oude spijkerbroek lijkt nu toch aan het eind van zijn latijn, maar goed ik heb hem nog wat opgelapt, maar niet meer wassen denk ik, dan komen we de zomer nog wel door… 😀

Nou kijk, kleine plaatjes met een link naar wat groters, ook weer gelukt! Ineens zag ik de link.

Heel veel wind vandaag, maar wel lekker gewandeld, vanmorgen vroeg en vanmiddag en tussendoor deed ik de pagina van Jaap.

De pagina’s staan rechtsboven bij de streepjes, een beetje verstopt, maar dat vind ik wel goed, de enige die wel op mag vallen , die van de tekeningen, doet dat al. Met die van Jaap was ik wel een tijdje bezig want geen foto’s meer en geen linken, maar nu weer wel.

Heel veel spek-kersen in de bomen die met de dag roder worden, vandaag waaien er ook heel veel uit, ze zijn lekker!

Nog net geen regen, maar het was wel duidelijk dat het niet droog zou blijven vandaag. Heerlijk fris weer! Druk onderweg ook, ik kwam wel vier praatjesmakers tegen waarvan één waar de afgelopen zaterdag nog mee doorgesproken moest worden. Ja zo’n jaarlijkse zaterdag woekert nog wel even door en ondertussen weet ik nu ook wie de toch wel een beetje vreemde meneer was zo tegen een uur of vijf.

Een prachtige groet van Frans!

En hier is het niet zo raar als er mooie rozen bloemen of andere groente staat. Waarom de maten nu niet kloppen weet ik ook niet, maar er kan wel geklikt worden. Vanmiddag spitte ik alles eens door, qua mogelijkheden en pagina’s en kleuren en blokken, het is nogal wat en ik kan toch al zo slecht kiezen. Misschien toch een wat eenvoudiger thema uitzoeken… het duizelt me nog steeds en al doe ik het in het concept ik ben al gauw bang dat alles door de war gaat.

Verder eens wat opgeruimd en weer op zijn plek gezet, maar niet teveel want over drie weken moet alles weer door de war voor Kunstwerk Westvoorne. Vorige week zag ik nog vreselijk tegen dit laatste op, maar nu begin ik het toch ook wel weer leuk te vinden, geloof ik…

Tijdens de fysio van Joop heb ik even door Zierikzee gelopen, m’n bril wat losser laten zetten want die zat te strak en dan zet je hem ook niet voor je plezier op. Ik liep voorbij de juwelier die er al jaren zit, al vaker gekeken in het voorbijgaan maar ik kwam nooit op het goede moment. Nu wel, hij was open en ik keek eens naar de steentjes, robijn en smaragd heb ik, maar nog geen saffier, daar had hij maar een setje (oorknopjes) van en veel te bewerkt, dus dat werd niets. Verder gezocht vonden we toch wat, het werd Ioliet, nog nooit van gehoord, maar dat ligt helemaal aan mij natuurlijk.

Het was een plezier weer eens in de al eeuwen dezelfde winkel te zijn, alles is nog hetzelfde als vroeger alleen de eigenaar is wel jonger maar wel de zoon van… en lijkt als twee druppels water op zijn pa. Alles wordt ingepakt volgens de regels van pa, geen ‘ja maar het is voor mezelf’ excuus, zo werd ook mijn aankoop een cadeautje voor mezelf.

Toch heeft dat ook wel weer zijn voordelen want toen Joop in de auto stapte en ik mijn cadeautje liet zien met de woorden ‘kijk ik heb eens een cadeautje voor mezelf gekocht!’ en zei kijk maar, pak het maar uit, deed hij dat niet, ik weet niet met wat voor excuus.

Bij het uitstappen wilde ik het pakken maar het was weg en binnen kreeg ik het toen officieel, haha, hij wist niet eens hoe duur het was, voor hetzelfde geld had ik mezelf een flink vol gehangen, maar hij kent me wel een beetje denk ik…

Niet gewandeld en Joop ook niet gefietst, we zijn nog steeds aan het bijkomen van alle buitenissige dingen, of ze nu wel of niet leuk waren. Gisteren heb ik mijn blog gedownload, ik weet niet precies hoelang het duurde, maar rond een uur of drie ’s middags begon het , ’s nachts om een uur of één heb ik nog een keer gekeken en toen was het nog niet klaar, vanmorgen wel en toen was het binnen.

En het is zo leuk!! Alles gewoon, wat er dan nog was, want er waren al wel veel dingen weg, foto’s en reacties, maar ook nog heel veel reacties wel, van Joke en Ina en Therese, allemaal al niet meer in leven en ook van mensen waarvan ik niet meer weet wie het waren.

Fijn dat het nu echt van mij is en ik ga ook nog een extra schijf kopen