De dood komt (bijna) altijd onverwacht.
Zo kreeg ik vanmorgen het droevige bericht van Silvia dat haar ex partner, vader van haar kinderen afgelopen nacht/ochtend vroeg plotseling is overleden. Ze zijn al sinds 2007 uit elkaar maar de band is altijd goed gebleven, ook met ons en ik had zeker vandaag ook weer een felicitatie appje van hem gekregen. Het heeft niet zo mogen zijn. Cor werd 67.
Dit is puur een mededeling. Je hoeft mij ook niet te condoleren want ik ben niet zijn naaste, wèl de oma van zijn kinderen. Zoiets kleurt natuurlijk ook je verjaardag, maar aan de verjaardag zelf veranderde het eigenlijk niets.
Sil zou vanmiddag hierheen komen, maar ik had al geappt, dat er verder niemand kwam en te warm om te wandelen, beter een andere keer en even later belde ze….al onderweg naar de kinderen.
Zwager Freek is ook ziek, die zouden ook niet komen.
Ik fietste naar Mir, we huilden samen even, ze knipte mijn haar een beetje bij en we gingen ieder weer ons weegs.
Meer familie heb ik niet, tenminste niet familie die langskomt met je verjaardag.
Ik kocht voor Joop en mij ieder twee gebakjes, Joop is een zoetekauw, voor mezelf had ik al twee worstjes gekocht vorige week al, van die lekkere Franse worstjes met nootjes en salami, maakt niet uit alles, ik hou van worst, maar ik koop het zelden! Elke dag een paar plakjes, ik beheers me (dat lukt niet altijd daarom) en doe er zodoende lekker lang mee.
Op internet wel heel jarig, ik heb zoveel ‘vrienden’, of ze echt zijn of niet maakt mij niet uit, vriendschap is tenslotte toch een illusie 😉
Bedankt allemaal voor de felicitaties! Overal, hier en daar! Een verjaardag die de rest van mijn leven een randje zal hebben.