Na de Beleving

Wat een dag. Ik zit er nog een beetje van na te trillen want het was best veel, zoveel leuks ook.

Eerst tekende ik voetstappen op de straat zodat ze zeker ons huis niet voorbij zouden lopen en eenmaal klaar met mijn voorbereidingen liep ik even een rondje door het nog stille dorp en keek even bij een paar anderen, de bloemen hieronder heb ik nog nooit gezien, heel bijzonder en in de prachtige tuin van Inge en ook prachtige kunst.

Digna haar tuin ligt net buiten het dorp, ik plaats vaak foto’s van haar bloemen in de tuin, maar ze kent ook vele verhalen van vroeger en van haar familie waar we ergens in de verte nog verwant zijn en hier loopt ze met de fiets van haar opa, glunderend en wel want geloof maar dat ze dat leuk vindt. Jammer dat ik niet even bij haar kon gaan kijken, maar ja dat is altijd als je zelf meedoet.

Eerst begon ik met tellen maar was al snel de tel kwijt, ik denk dat ik tussen de tachtig en honderd mensen in huis heb gehad, met velen ook even een gesprekje, maar er waren er ook die wat langer keken en vol bewondering waren. Niets verkocht, dat ook, maar lovende woorden en bewondering zijn niet in geld uit te drukken en het stimuleert mij gewoon lekker door te kleuren.

Er was een stel en die stuurden hun zoons, eerst de een en even later de ander waarvan je gelijk zag dat het de broer van die eerdere lange was, zo leuk! Daarna kwam er nog een lange dame, zelfde type, dus ik zei, jij bent zeker de zus van die twee broers, haha ze keek verwonderd en snapte niet waar ik het over had.

Het was weer een hele beleving, morgen maar weer een stukje wandelen.