Nieuws

Eerst weer een rondje met met foto’s, veel vlinders maar die zaten niet stil, de cichorei wel, prachtige kleur altijd!

Daarna deed ik binnen de ramen zoals ik van plan was, met een muziekje erbij, dat gebeurt hier niet meer zo vaak, dan verstaan we elkaar helemaal niet meer, maar als ik druk ben en Joop is gaan fietsen dan kan het wel. Boven kan het ook niet want dan hoor ik Joop niet als hij roept. Alles wordt minder ook de gezelligheid.

Daarna was het tijd voor een boterham met honing, vers van de bij, heerlijk! Die slak heeft er niets mee te maken maar ik vond hem wel mooi, zonde om niet te plaatsen.

Eind van de middag om het wekelijkse eilandnieuws, daarvoor hebben we de Wereldregio, de overledenen, het Gemeentenieuws, aangevraagde vergunningen, evenementen, gewoon alles wat er in een krant hoor, maar dan van Schouwen-Duiveland.

Ik kwam voorbij het Taswinkeltje en ging gezellig even naar binnen voor een praatje en kijk eens wat een leuke sleuteltasjes ze weer heeft! Precies wat ik nodig had!

En tenslotte zat ik nog even op ’t terras bij een schoolvriendinnetje van de lagere school, ik had nieuws voor haar.

Drukte

Een gewone dag weer met een ochtendrondje en een beetje soppen en veel boodschappen doen want alles was op. Ik ging naar AH ik dacht dat dat handig was want ik wilde ook vis, maar wat was het druk overal! Onderweg en in de winkel, daar had ik even niet aan gedacht. Het is nu volop vakantietijd en het lijkt wel veel drukker dan vorige jaren.

Tussendoor fijn zitten kleuren van vanmiddag nog de ramen buiten gezeemd, dat was best nodig, morgen binnen denk ik…

Het was/is een rare week, ik denk vandaag steeds dat het vrijdag is, maar die komt morgen pas, gewoon een beetje de kluts kwijt, waar zou die toch zijn…

Op merote

We keken vandaag eens in Oostende bij Ed, de broer van Joop, en Linda. Zij zijn verhuisd naar een ander appartement aan dezelfde weg en kijken uit op de haven, vanaf zes hoog. We reden mee met de neef van Joop en dus ook van Ed, zo werd het een soort nevendag.

Eerst keken we bij Ed die een paar weken op proef verblijft in een woonzorgcentrum, dan konden wij daar ook gelijk eens een kijkje nemen. Daarna liepen we een rondje door ‘het bosje’, zoals Ed het noemt en daar trakteerde Linda alvast voor haar komende 70ste verjaardag op wat lekkers. Het bosje was niet erg rolstoelvriendelijk maar Ed duwde behulpzaam zijn grote broer de heuveltjes op en zorgde ervoor dat het naar beneden rollen ook goed ging.

Daarna bezichtigden we de flat waar ze wonen, op zes hoog met een prachtig uitzicht, op een best druk punt, bewonderden hun ruime appartement en dronken nog iets, daarna was het weeral tijd voor de terugrit. Oostende is ver, twee uur heen en ook weer terug, zo fijn dat we mee konden rijden en met z’n viertjes is het ook veel gezelliger in de auto, we hadden gesprekstof genoeg en daarbij ook lol genoeg.

Afscheid

Bijna onmogelijke capriolen van de hommel aan de bloem, een soort ochtendgym van beiden.

Weer zo’n dag die alleen maar draaide om dat ene en vandaag was dat de uitvaart van Cor. We hadden toestemming om mee te kijken bij de live uitzending, dat was fijn. Cor was een sociaal mens uit een groot gezin, geboren in en daarna altijd in Nijkerk gebleven. Er waren veel verhalen en er waren er best veel aan het woord. Vol bewondering heb ik naar Yara zitten kijken, ze hield een prachtige toespraak. En Nora mae was er ook natuurlijk. Levi zag ik, er waren vrienden die namens zijn vriendenclub spraken. Heel veel foto’s van een feestende Cor want dat kon hij, dat wisten we ook wel.

Als ze bij ons waren schonk ik alleen de eerste baco in en daarna wist hij ze altijd zelf wel te vinden, die kwamen ook bij de dienst volop voorbij, net zoals het bier. Zwagers met een toespraak en zussen, neefjes, collega’s, dus dan duurt het wel bijna twee uur. Mooie top 2000 muziek want daar hield hij van. En bij dat alles houd ik het ook niet droog natuurlijk, want natuurlijk was ik ook op hem gesteld, ik denk wel één van de leukste schoonzonen.

Daarna fietste ik een rondje om wat op te frissen en onderweg kocht ik eten bij de vleesboerderij, maar toen deed ik weer iets verkeerds met de oven, de grill i.p.v. oven dat was niet goed en nu ja het duurde even eer de lasagne warm was.

Vroeger en nu

Het geboortehuis met schuur, waar mijn opa met al zijn zussen werden geboren, zestien stuks met vier tweelingen (dat kan best anders zijn zulke dingen onthou ik niet, maar veel) wordt helemaal opgeknapt, zo leuk om te zien. Daar waren ze een paar jaar geleden al mee begonnen met de kozijnen te vervangen, maar de eigenaar is intussen overleden en nu is het blijkbaar een familiehuis geworden en wordt de ‘Prince-schuure’ helemaal in ere hersteld, inclusief nieuwe ramen, rotte planken worden vervangen, alles geschilderd, ik vind het prachtig! Het is ook een beeldbepalend stukje Zonnemaire. Die elzen die daar groeien moeten ze maar snel weghalen, die worden veel te groot voor daar.

Op het dorp heeft iedereen het over de schuur van Jan de Roo, de timmerman met de fiets, dat was daarna. Mijn opa werd wagenmaker en woonde na het huwelijk met mijn oma hun hele leven op Serooskerke.

Aan de ingang van de Tuinweg woonde de derde timmerman van Zonnemaire, Jan de Roo. Hij was een apart figuur, ongehuwd en niet in bezit van een auto. Als hij op karwei moest ging dat per fiets. De benodigde materialen werden door de klant zelf opgehaald. Eén ding staat wel vast: het was een geweldige vakman. Beide timmermanswerkplaatsen dienen nu als 2e woning.

Koninginnetje

Ja kijk dan krijg ik weer eens een leuk fotootje en dan kan ik het niet laten daar wat mee te spelen. Ze stond voor een auto, dat is niet leuk, tussen de bloemen is leuker en dan net zo groot als dat koninginnekruid, of tussen de vogeltjes.

Schatje hè. Dat opa dood is wil ze nog niet erg geloven, ‘hij heeft alleen zijn ogen dicht’.

Moeilijke dagen voor mama en haar broer en oma en verdere familie. Wij wensen ze sterkte morgen en dinsdag en de komende tijd, het zal niet meevallen, zoals Yara zelf zegt, haar rots in de branding is niet meer…

Wellicht brengt dit kleine koninginnetje wat vrolijkheid in sombere dagen.

Wandelen met een toetje

Weer fijn gewandeld vanmorgen bij ‘normale’ temperaturen. Na de wandeling was er appeltaart, want ja ik was jarig, lekker hoor! Joop was er ook weer bij en smulde mee, de wond lijkt nu dicht, ook dat valt te vieren.

Het is nu zes uur en het regende hier net een druppel of wat.