We waren vroeg op, Joop hoorde iets en kwam me wakker maken, het was een beetje raar allemaal, een droom die werkelijkheid was, zoiets. Zodoende kon ik nog een rondje doen voordat we naar het ziekenhuis moesten, het was heerlijk, lekker fris, frisser dan de vorige dagen tenminste, er was weer lucht.

Kwart voor twaalf moesten we er zijn voor een foto, al een paar maanden een rothoest, de dokter hoorde niks maar toch even een foto. We reden ook nog langs Medipoint voor beter hanteerbaar bestek, voor als je handen niet meer zo handig zijn als ze ooit waren. Afwachten of dat ook echt handiger is. Gelukkig waren we weer op tijd thuis voor de pakjesman met de lijsten, zo te zien zijn ze allebei nog helemaal heel, aan inlijsten ben ik nog niet toegekomen.

Want daarna was het weer wachten tot we om half vier naar de pedicure op Scharendijke konden. Ik liep tijdens het wachten eens naar de Elkerzeeseweg. De loods zegt me niet zoveel, die hebben we gebouwd en ons bedrijf gehad, maar daarna waren daar ook minder leuke dingen. Het gevoel bij het huis en de tuin is toch anders, die zijn niet meer te zien nu. De verlichting bij het hek brandt weer en er is een ’tothierennietverder’ hekwerk…. maar kijk die mooie boom, de tweede links nog voor het hek, dat is mijn notenboom, ik kan er nu wel drie keer uit denk ik, dat vind ik dan weer leuk en die rare rechte dennensliert daarachter was ooit een kerstboompje met kluit.

Bij de molen de Lelie keerde ik weer om, ijsjes hadden ze niet, de pannenkoeken en de kinderen zijn ook uit zicht, jammer. Pannenkoeken zullen ze misschien nog wel hebben en ik zag een afgezet hoekje voor de kinderen, maar de opzet is duidelijk anders dan in het begin, na de opknapfase van het geheel.

Tijdens die wandeling kreeg ik ook een erg leuke mail, ik kon wel dansen maar dat deed ik niet natuurlijk…

Hard gewerkt vandaag, met zulk weer is het ook wel lekker om binnen bezig te zijn, het is tenslotte bijna zaterdag en ik maak de kamer wat leger, zodat er niet al teveel andere afleidende spullen rondslingeren en de kamer er wat strakker uitziet, voor zover ik het nog leuk vind natuurlijk.

Verder bestreed ik het naar mij toe groeiende grassoort dat je er met de hand met geen mogelijkheid uitkrijgt, eerst met Ad Blue, dat is nieuw, kan geen kwaad voor het milieu en schijnt goed te werken. Later voegde ik daar nog het gebruikte ontkalkingsmiddel van het koffieapparaat aan toe, dat eerst ook nog in de waterkoker ging, zodat het lekker warm was, eens kijken hoe het daarop reageert.

Vanmiddag fietsten we en aten een ijsje op Brouw omdat we daar tegelijk in de buurt waren.

De foto’s zijn van gisteren. Boomstammen zijn mooi, vaak ook net mensen die iets uitbeelden, of iets anders dierlijks, ik kijk er vaak naar.

Morgen mogen we weer eens naar Goes, daarna snel naar huis voor het te ontvangen pakje…Lijsten… hopelijk zijn ze heel gebleven, altijd spannend..

De mozaïek lukte wel, het aanklikken voor grotere foto’s niet, maar dit is ook leuk vind ik. morgen nog eens proberen.

Een ochtendwandeling en eigenlijk zou ik nu ook een avondwandeling kunnen doen, want het koelt lekker af, maar ik heb geen zin. Eigenlijk had ik lekker kunnen kleuren vandaag, maar het kwam er niet van. Eigenlijk heb ik nergens zin in. Vanmorgen wel de klaproosjes vastgelegd. Ik verlang nu alweer naar regen en wind, bij wijze van spreken dan. Dit is niet mijn weer…

Vorig jaar herfst kreeg ik van Ed Dijst een heel klein stekje, ik weet niet meer wat ik daar ging doen en ik kan het ook niet meer opzoeken, maar kijk eens hoe mooi het groeit dat klein glaskruid en het is best bijzonder zei Ed toen al, en ik zocht het nog maar eens op, dat deed ik vast de vorige keer ook al.

Klein glaskruid dankt haar naam aan het feit dat ze vroeger werd gebruikt om glas en metaal te poetsen; de plant is om die reden ook wel gekweekt. Het stuifmeel bevat sterke allergenen en kan daardoor een allergische reactie veroorzaken.

En het is best zeldzaam.

Vanmiddag kwam ik het kleedje van Jaap tegen dat hij gebruikte onder de appeltjes. Na zijn dood kreeg iedereen datgene dat bij het verkochte schilderij hoorde. Nu ben ik niet zo van de kleedjes maar ik legde het eens op de tuintafel, daar gebruikten Jaap en Betsy het ook voor, vertelde Betty en nu ben ik om! Het staat leuk! Gezellig dus… komende zomer.

Hier gingen we het ophalen 1 sept 2023 alles weg, ook van Jaap, de leuke lieve mailtjes die hij schreef… vreselijk… het zal wel slijten

Elf uur is best laat als het zo warm is, maar met af en toe een hoogtepunt met wat extra wind, hebben we toch fijn ruim 8km gewandeld. Evert was er met water en appels, daar had iedereen wel trek in. Mijn fototoestel maakte een foto en deze ziet er al beter uit. Tegen de tijd dat ze goed gaan lukken is de enige echte fotograaf alweer terug.

Eenmaal thuis nam ik een biertje, met mijn gedachten bij Wim en ik zocht een foto en een liedje en toen nam ik nog maar een biertje, dat krijg je met dat warme weer, dorst…

Joop fietste 52 km… best ver.

Twee dagen heb ik heel weinig achter de pc gezeten en eindelijk word ik weer een beetje mens. Eigenlijk merk ik nu pas hoe gestrest ik was van alles, dat blog dat weg was, alle dingen die fout gingen, die outlook was echt heel erg, ik sliep zowat niet, ik had veel eerder hulp moeten vragen.

Nu ben ik wel blij met mijn nieuwe blog, maar ook dat is anders, veel ingewikkelder lijkt het, maar ik zie nu ineens een plusje aan de zijkant, handig! En ik vraag me ook af of je eerst een klein fotootje moet maken om de grotere te linken, want ik zie niet de mogelijk ze kleiner te maken om de grote te linken. Oke dat was even een vraagje er is vast iemand die het weet.

Volgende week weer Beleef Zonnemaire! Ik leef er naar toe. Gisteren nog een paar nieuwe lijsten besteld, maar alles hangt wel zo’n beetje en mijn tuin(tje) is ook op orde. De mensen mogen weer achterom komen zodat ze via de tuin naar binnen kunnen, net als vorig jaar en veel handiger!

Heerlijk weer vandaag, al is het dan best weer heel warm ineens.

Nummer 19 van de 26, het zijn er heel veel, bijna niet te doen in die paar uur!

De beste voeger, veel gevraagd vakman!

We leerden je kennen toen we allemaal in Zierikzee kwamen wonen, de eerste bewoners van Plan West! We waren achterburen en we staken nogal eens over voor een avondje met muziek en een wijntje. Alleen na een dagje voegen heb je ook slaap en zo gebeurde het nogal eens dat jij lekker zat te slapen terwijl wij nog maar een wijntje namen.

Onze dochters speelden samen en gingen later samen naar school.

Joeri werd geboren, ik weet niet beter of hij is de eerste die ik vanaf zijn geboorte tot aan zijn dood heb meegemaakt. De laatste jaren lang niet meer intensief, we waren allemaal verhuisd en het contact was minder, maar wat schrokken we van dat vreselijke bericht.

En daarna net zo plotseling de dood van Joke, dat zijn rake klappen, maar je ging door! Nooit bij de pakken neerzitten.

Ondertussen haakte ik mutsjes, de eerste was de beste, die met de gaatjes, zo eentje moet je nog eens maken, maar ze voldeden (bijna) nooit aan die ene met de gaatjes, of ze waren te dik of te wijd. Maar we hebben er veel plezier om gehad.

Altijd vooral veel plezier met jou en Joke, al konden we ook met onze zorgen bij elkaar terecht.

En dan dat bericht, dat je ziek bent en dat het niet meer goedkomt.

We zijn elkaar altijd blijven ontmoeten, leefden met elkaar mee, we hoorden bij elkaars leven. Een fijne vriendschap van jaren, bedankt daarvoor Wim.

Het is goed zo!

Veel sterkte voor de nabestaanden.

‘De eeuwigheid heeft er weer een bijzonder exemplaar bij’.