Zarzamora speelde met Beleef Zonnemaire in de tuin van de Pastorie vrolijke flamenco pop.
Buiten
Eerst een rondje Lillo vanmorgen, lekker op het gemak, dan had ik dat maar vast te pakken. Het was heerlijk!
Vrijdagochtend! Bijna weekend! Allemaal vrolijke vriendelijke zwaaiers. Niemand gesproken. Over de nieuwbouw op de Veerdijk is mij niets bekend, dat zal hopelijk ook nog wel even duren.
Een klein beetje ochtenddauw en bij Digna zijn de dahlia’s ook weer helemaal opgeknapt.
Vanmiddag was plotseling mijn thee bijna op, ik dacht dat er nog een doosje was, maar nee, dus sprong ik nog maar eens op de fiets. De Spar heeft blijkbaar mijn merk niet, dan maar door naar Zierikzee. Zolang het zulk weer blijft fiets ik graag even om een pakje thee, waar dan ook.
Onderweg
Nu ook weer fysio op donderdag, ik deed eerst een ochtendrondje en na de middagboterham stapten we allebei op de fiets, Joop linksom en ik rechtsom. Prachtige wolkenluchten. Links Zonnemaire in de verte en rechts Dreischor mijn geboortedorp, middenin een blik naar de zeedijk langs de Grevelingen, ik sta op de Dreischorsedijk. Dijken hebben we genoeg.
Een stukje fietsen en af en toe eens afstappen voor een foto.
Hier ben ik bij Beldert, waar vroeger het haventje was van het voormalige dorp Beldert. Rechts uitkijkend naar het dorp, waar nu de druiven staan was vroeger het haventje van Beldert. Achter mijn rug nog heel veel meer druiven voor de wijn van de Kleine Schorre
Morgen daarover (beldert) misschien meer, of anders een andere keer… je weet het niet hè… het verleden ligt vast, maar de toekomst ligt nog open.
Punaises
Een reuzenbovist om de dag mee te beginnen, niet om te eten, ze zijn niet lekker staat er bij de link en ze kunnen zware metalen bevatten. Dan maar een gans, die schijnen best lekker te zijn. Bij mijn weten heb ik ze nog nooit gegeten en eerlijk gezegd staat het idee me ook een beetje tegen… maar wie weet.
Kijk de benen zijn weg (foto2), of de kuil was diep genoeg voor de ganzen, of hij is er zelf in gevallen, ik ben maar niet wezen kijken.
Ik was heel vroeg wakker, na een levensechte droom, heel raar. Zodoende ook wel lekker vroeg op pad voor een ochtendrondje. Vanmiddag verwisselde ik alle (6) lijsten van de tekeningen die beneden hangen, een heel karwei want het glas moet dan ook mee en er zitten onweersbeestjes overal tussen en ik moet wel dezelfde achterkanten hebben anders hangen ze niet even hoog. Ze zijn nu alumuninimum kleurig, ze waren zwart.
De meneer van zaterdag zei iets heel fijns toe hij ze bekeek en vroeg of hij iets mocht zeggen… hij vond het zwart te zwaar, teveel aanwezig, en dacht dat een lichtere alumininmum kleurige lijst beter zou zijn en die heb ik. Want, zo zei hij, eigenlijk heb je maar twee punaises nodig om het op zijn mooist te laten zien en daarin had hij gelijk vond ik… zodoende! Want in mijn hoofd was ik al bezig om te veranderen en ik dacht aan licht hout en dan zonder passe partout, maar nu eerst dit maar weer eens, want natuurlijk had ik het al vaker zo en met de gedachte van de punaises erachter is het zeker mooier, bijna net zo mooi !
Ontmoeting
Vanmorgen eerst weer fysio en boodschappen. Bij AH kwamen we tot wederzijds genoegen elkaar weer eens tegen, toevallig had ik haar vorige week donderdag ook al haastig op de markt zien lopen. Janneke uit Zwijndrecht, maar ook al sinds een jaar of zestien Janneke uit Zierikzee. Samen met de man van Janneke, daar heb ik nu ook beeld bij. De eerste keer dat we elkaar zagen was in 2009, trouwe lezers weten dat nog wel, toen ik me afvroeg wie toch die dagelijkse lezer uit Zwijndrecht was en ze zich daarna bekend maakte. Ze zou in Zierikzee gaan wonen en was zo op mijn blog terecht gekomen. Zo zag ze de foto’s uit de omgeving en hoe het er hier ongeveer aan toe ging, tenminste bij ons.
Eenmaal thuis deed ik eens een poging om de linken in een nieuw venster te laten openen, daar erger ik me al een tijdje aan, gewoon dingen die ik nog anders wil hebben hier, maar ja, het blijft maar mooi weer, regen en wind laat nog op zich wachten. Ook wel mooi hoor, de bomen nog volop in het blad, maar zo warm…pfff…
Er zijn nu ganzenverschrikkers, want de ganzen vreten de suikerbieten op, ik dacht altijd dat die alleen maar blaren aten maar ze lusten de hele pee. Wie daar ondersteboven een kuil aan het graven is weet ik ook niet, morgen eens opletten of het gelukt is…
De Beleef Zonnemaire bandjes doe ik even tussendoor, gewoon voor de aardigheid
Beleven
Zij speelden in de consistorie afgelopen zaterdag.
Indrukwekkend, emotioneel ook, heel mooi.
Violins of hope.
Een muzikaal eerbetoon aan instrumentenbouwer Amnon Weinstein en zijn zoon Avshalon uit Israël. Zij restaureerden tot in detail violen die toebehoorden aan Joodse musici voor en tijdens de Holocaust. Deze “Violen van de Hoop” worden nu overal ter wereld als aanklacht tegen antisemitisme bespeeld tijdens speciale “Violins of Hope” concerten. In deze song is een hoofdrol weggelegd voor de Tunesische violist Wissem Ziadi.
Boeren
De aardappelen vliegen je zo’n beetje om de oren, er wordt volop gerooid zonder al teveel ‘slik op de weg’, dat scheelt een hoop. Hier was ik net een lading tegen gekomen, die reed de andere kant op, soms snap ik er ook helemaal niets van en lijkt het erg onlogisch, maar dat ligt vast aan mij. Even later rijden dan de volgeladen vrachtwagens alweer voorbij om ze weer een etappe verder te brengen. Vaak dwars door het dorp, hier voorbij over de oprit, dat kan behoorlijk denderen.
Als de aardappelen afgevoerd zijn volgen de suikerbieten, die heb ik nog niet voorbij zien komen.
Wij kunnen elke dag nog lekker naar buiten, vooral voor Joop is het fijn als er nog niet teveel slik op de weg ligt natuurlijk. Het weer blijft maar lekker zacht, met vandaag wel een paar druppels regen, op het moment dat wij binnen waren.