Ria van Felius

Ria van Felius

Moedig voorwaarts

Het is nog erg wennen hier, nog niets gaat automatisch, vooral de foto’s plaatsen is een gezoek, ik weet nog steeds niet hoe dat het beste gaat, maar vandaag lukt het ineens!

Vanmorgen eerst een wandelingetje na een paar uurtjes slaap, om half vijf zat ik te mailen…

Vanmiddag weer naar Goes nu naar de logopedist, want praten gaat ook steeds moeilijker voor Joop, maar veel is daar niet aan te doen. Ja weer een lomp apparaat waarschijnlijk, met knoppen die je in kunt stellen, maar daar komt weer een specialist voor binnenkort. Ik denk dat wij ons voorlopig het best zonder apparaat kunnen rooien.

Eenmaal thuis scheen de zon en deed ik nog een rondje, het dreigde wel, maar de bui dreef af naar het zuiden.

Prachtige luchten dat wel.

Koeien

De huidige afbeelding heeft geen alternatieve tekst. De bestandsnaam is: polder-koeien.jpg

Nu mijn mail het weer doet en ik de binnengekomen berichten kan zien, wordt me wel het e.e.a. duidelijk. Er zijn nog een paar mails verstuurd door de verhuizers, ook over de Outlook dat ik instellingen moest veranderen en ik heb geantwoord welke mail ik gebruik en hij vroeg of hij de pagina ‘om mocht zetten’ , ik heb geantwoord, dat ze gewoon maar door moesten gaan met alles en ik denk dat ik druk was, het was kort en misschien niet goed tot me doorgedrongen, eigen schuld, ik ben ook niet geschikt voor ingewikkelde dingen, doe mij maar koekjes. Maar toch krijg ik steeds wat meer hoop, niet over de mails die zijn kwijt, maar over mijn blog. Of misschien ook de mails bij Pivot… ik ben er ’s nachts vooral nog steeds erg onrustig van, ik mis het echt, want nu wil ik ook even kijken wat ik die dag deed, misschien waren we naar het ziekenhuis, dat gebeurde die week 2x en dat kan ik nu niet opzoeken, zulke dingen…. vreselijk.

Huidige afbeelding: koeien

Vanmorgen een paar koeien gewoon op het land, daar horen geen koeien die horen op de dijk achter prikkeldraad. Op de Veerdijk zijn pas een hoop palen geslagen en prikkeldraad gespannen en ik denk nu dat ze daar achter hoorden, gelukkig hadden ze eten genoeg, ik heb het maar zo gelaten.

Zaterdag

Wandeldag. Regenjassen mee, maar we hielden het zo goed als droog gelukkig. Een wat kleiner clubje want soms doen wandelaars ook weleens iets anders dan wandelen. De foto was niet scherp, Sjaak de schapenboer bood aan de foto te maken toen ik bezig was een plekje te zoeken voor mijn fototoestel met de zelfontspanner, maar ja, dat had ik beter niet kunnen doen, hoewel hij het wel leuk vond natuurlijk, dat heeft ook wel weer wat.

Ik heb aan AI gevraagd de foto wat op de knappen, grappig hè? Je ziet nog wel wie wie is maar toch net even anders.

Aan het feestelijke gebak heb ik niets gedaan, het was heerlijk.

Vreugde

Goed nieuws! De outlook doet het weer en ik had het echt niet zelf gekund. Minder goed nieuws is dat ik alle oude berichten en adressen kwijt ben. Dus alsjeblieft als je in mijn adresboek zat en denkt Ria wil best graag nog mijn adres zonder te moeten zoeken, want ze zoekt al genoeg de laatste tijd, stuur me dan een mailtje, heel graag! Er hoeft verder niets in te staan hoor.

Verder hou ik het kort, morgen weer lekker wandelen.

Bestanden

Gisteravond een dip vanwege het gedoe, ik kon er met mijn verstand niet bij dat nu alles weg was, dat zou mij nooit overkomen nam ik me voor na het web-log gedoe. Maar zie, zeg nooit nooit, al krijg ik nu toch weer een beetje moed. Er moeten bestanden gevonden worden en daar kan ik gewoon bij, al moet ik dan wel weten wat voor bestanden, hoe ze heten, maar we zoeken vrolijk verder en ik denk dat ik ze vond, nu nog wat er mee moet gebeuren. Of zo.. en van je hela hola…

Vanmorgen met de lijsten in de weer, ik vervang ze allemaal naar zwarte, dat vind ik, vooral in de kamer, sprekender. Vanmiddag stapte Joop weer eens op de fiets en ik liep een rondje Schraphage, mooie wolkenluchten en alles groen na al die regen.

En na zo’n kort nachtje nu maar een beetje op de bank en vroeg naar bed.

Koekjes

Het zit allemaal niet zo mee de laatste dagen, ongelukjes komen nooit alleen. Nu lekt de elektrische boiler weer een ieniemienie plasje per dag, maar toch, voor je het weet ligt er na een paar uur een emmer vol. De leverancier gebeld en gemaild, we hebben hem vier jaar, naast de cv ketel die ’s zomers uitgaat. Mailen lukt bij Joop niet meer, dus dat doe ik dan ‘even’, met Gmail. De eerste paar kwamen terug, er was iets niet goed, al met al ben je daar dan gewoon zeker anderhalf uur mee bezig, want een foutje in het adres, onhandige Gmail, ik moet altijd zo wennen aan andere dingen/handelingen, knopjes die vervangen worden door kruisjes of envelopjes en bijna niet te vinden zijn. Ik wilde vroeger niet voor niets in een koekjesfabriek gaan werken, lekker saai, eenvoudig en af en toe een koekje..

Verder loop ik me toch nog steeds op te vreten over het feit, dat ik zo min behandeld ben bij beide overzetters van mijn blog eigenlijk. Ik heb zo vaak gevraagd of het dan wel online bleef, want daarom twijfelde ik ook zo en kijk wat er van terecht is gekomen http://www.riavanfelius/oud ik zie niks. Hufters!

Verder een paar lijsten gedaan, naar de tandarts met Joop en na de regen toch nog een lekker rondje gelopen. Ik probeerde ook eens wat met de tekeningen, ik weet nog niet of het goedgekeurd wordt door de chef, maar ja ik moet me de boel toch een beetje eigen proberen te maken.

Deze tekening ga ik ook zeker ophangen met Beleef Zonnemaire, omdat ik hem zelf leuk vind.

Tijd

Vanmorgen klokslag negen uur aan de lijn met Krieke, ik had de pc al naar beneden gebracht, maar dat was helemaal niet nodig, want ze komen ook aan huis, veel makkelijker, alleen niet vandaag maar pas vrijdag. Ik hoop niet dat er belangrijke mails binnenkomen, maar die verwacht ik ook eigenlijk niet…

Vijf uur wakker, zeven uur op, negen uur bellen, half elf sportschool, een ochtend die langzaam voorbij glijdt, met thee en koffie tot je eindelijk weg kan. Sporten voor Joop met zijn nieuwe braces zonder haken maar wel stevige ondersteuning, ook weer wennen. Ik liep ondertussen een rondje door de AH en Zierikzee.

Een boterham en snel een wandelrondje, want de tweede dinsdag van de maand is het oogcafé, waar vandaag een blind geboren mevrouw haar verhaal kwam doen. Ze heeft twee boeken geschreven en ik weet echt de titels niet meer, maar ze vertelt over haar leven en hoe ze een nier afstond en zich verder door het leven slaat. Het was voor het eerst dat ze zoiets deed en daar sloeg ze zich ook dapper doorheen

Ik heb de logeerkamer omgebouwd tot lijstenverwisselkamer. Alle beddengoed eraf, stevige kleden erop, zo kan ik op het gemakje alles verwisselen want over twee weken is het al Beleef Zonnemaire. Daar moet ik me toch ook weer een beetje op voorbereiden.

Wie komt er kijken de 30ste!