‘Ik ga eindelijk eens doen wat ik al weken van plan ben’ sprak Joop vanmorgen en hij rolde naar de garage. We hebben elk een helft van het rek dat daar staat en Joop begon aan de zijne, maar kwam al snel vermoeid naar binnen. alles staat hoog of diep dus ik toog ook maar naar het rek, want samen gaat het beter. We hadden een tafel vol, ik heb hem buiten gezet, maar niemand had interesse, tot ik de buurman eens aansprak en die nam een groot deel mee, gelukkig! De rest kon in zijn oud ijzerbak. Heel fijn!
Joop ging fietsen en ik verder met mijn helft, uiteindelijk was ik de hele dag bezig met opruimen. Volgend jaar weer een keer want we hebben nog genoeg schroeven en pluggen en weet ik wat allemaal nog meer. We zijn er allebei niet zo goed in, in weggooien.
Dit is dan nog maar de helft van wat het ongeveer werd. Al met al is de garage nu wel weer netjes opgeruimd, zelfs de scootmobiel is van zijn plek geweest, hij doet het nog.
Ik ben ook erg laks met opruimen…
Dat is heel herkenbaar.
Ik kan ook maar slecht iets weggooien. Overal waar ik in het verleden er een nodig had kocht ik er een bij als reserve. Kasten en bakken vol van allerhande bruikbaar spul alleen wanneer je dan vervolgens iets nodig hebt ligt het er niet bij en moet je toch naar de winkel. Dan ga je na hoeveel van die keren dat het geval was tot een jaar of tien terug en dan blijkt niets van al het bewaarde echt nog benodigd te zijn geweest. Maar weggooien daar moeten we eerst dan nog maar eens een paar nachtjes over slapen.
Hee, Dhyan, wat leuk, je bent er nog 🙂