Leuke foto hè van gisteren! Toch was niet alles even leuk hoor, er wordt ons verweten dat we er niet waren.
Dat was een weloverwogen keuze, die ook niet zo heel moeilijk te maken was en dat kan je dan respecteren, of niet. Dat maakt niet zoveel uit, want de keuze is gemaakt en waar het om ging voorbij. Die keuzes maken we zelf, daar zijn we oud en wijs genoeg voor en als je het er moeilijk mee hebt is dat jouw probleem.
We hebben het soms niet makkelijk met elkaar als familie, karaktertjes. Wij zijn niet zo gauw enthousiast meer, ook om praktische en lichamelijke redenen. Joop rijdt nu eenmaal geen auto meer, wat hij altijd heel graag deed en geen afstand of moeite te ver was, daar zijn genoeg voorbeelden van. Ik rijd, zo blij dat ik dat ooit gehaald heb en dat wil ik ook nog lang blijven doen, niet verder dan Numansdorp en Vlissingen/Goes. Heel leuk was daarom vorige week het uitje naar Oostvoorne naar de broer van Joop, samen met hun neef.
Mir werkt, is vaak moe, die koestert haar weekend, ook dat respecteren wij en dat zouden meer mensen moeten doen, gewoon accepteren/respecteren, dat maakt het voor iedereen makkelijker, ook om er misschien weer wel eens een keer bij te zijn.
Zo dat wilde ik even kwijt, niet alle families, gezinnen, zijn voorbeeldig. Dat van ons zeker niet, er is genoeg gebeurd in de loop der jaren, maar ‘houden van’ hoort daar ook bij, ook al doet het soms pijn.
Gelukkig is iedereen verantwoordelijk voor zijn eigen leven. Anderen kunnen er wat van vinden, maar moeten het respecteren zoals het is.
Mensen verdiepen zich nauwelijks in anderen en hun keuzes. Ik zou me er niet te druk om maken, al snap ik het wel. Zelf zou ik ook niet bij het afscheid van de ex van een van mijn kinderen zijn, en dan nog niet eens om jullie geldige redenen. Ik hecht veel waarde aan mijn avonden, en dat begrijpt ook niet iedereen, maar zoals je zegt: niet mijn probleem. Gewoon achter je laten, Ria.
Goed plan John, die avonden gaan wij ook maar eens invoeren. Na het eten gaat de deur nu ook al op slot, dan doen we niet meer open. Visite avonden gaan ook niet meer gebeuren.
Groot gelijk, Ria. Wij maken ook onze eigen keuzes die niet iedereen altijd even leuk vindt. Zo gaan die dingen soms, het is niet anders.
Je kunt het sowieso niet iedereen naar de zin maken en de belangrijkste persoon om het naar de zin te maken ben jezelf.
Precies.
Lang geleden vertelde de oma van mijn ex (die toen ongeveer de leeftijd had als ik nu) ons dat ze op een begrafenis was geweest en dat ze besloten had dat het de laatste was. Ze ging niet meer naar uitvaarten. Dat begreep ik toen goed, en nu nog meer. Er zijn genoeg redenen om het niet (meer) te doen. Je kunt ook op andere manieren je medeleven tonen. Dat hebben ze te accepteren, of ze het er mee eens zijn of niet. Maar de emoties zorgen soms voor eenzijdig denken en onbegrip. Komt allemaal wel weer goed.
Ik ga ook zelden, ik vind het vreselijk en nu gaan er opeens zoveel leeftijdgenoten dood. Zelf wil ik het ook niet, mensen die ik toch nooit zag, dat ze dan opeens op mijn crematie komen. Geen plechtigheid, toespraken en andere fratsen voor mij. Ik zeg het nog maar een keer, dat iedereen het weet.