Dat zag er veelbelovend uit gisteravond toen we nog even buiten zaten, misschien kwam er wel wat regen aan en ja vanmorgen hoorde ik wat druppels vallen. Ik besloot om niet te wachten tot 11 uur met wandelen, het was nu lekker koel en nog geen zon te bekennen en niets is verplicht tenslotte.
Ik wandelde zo’n zeven kilometer en op het eind brak de zon er alweer door, fijn dat ik het gedaan had zo (na alweer zo’n rotnacht). Slapen begint zo langzamerhand een probleem te worden. Gewoon niet meer denken zegt Joop dan, maar dat lukt me niet. Vanavond doe ik of ik een reiger ben, lekker wapperend met mijn grote vleugels boven het land.
Geen wandelclub foto zodoende, al waren er wel wandelaars, maar geen groepsfoto.
Wat een prachtige foto’s. Alle 4 even mooi. Hier vandaag ook regelmatig een zacht buitje. Beter iets dan niets. Fijn dat de zon een snipperdag had, gaf wat verkoeling.
Regen hebben we hier niet gezien wel zon en het was knap benauwd.
Er zijn verschillende manieren om in slap te vallen. Nergens meer aan denken (kun je leren) of visualiseren dat je al slaapt. En je kunt ongeveer een minuut met je ogen knipperen.
Welterusten 😀
Mooi die eerste donkere wolken. Nu nog wat regen van betekenis, want aan die ene millimeter hebben tuin en natuur ook niets.
Niet kunnen slapen is bij tijd en wijle slopend. Zelf heb ik er gelukkig geen last van, maar Aafje der te meer.