We gingen vanmorgen eerst op ziekenbezoek in Numansdorp. Freek is goed ziek, er is een bed in de kamer en de zorg komt helpen ’s morgens, die waren net weg toen wij aankwamen. Zieken hebben goede en slechte momenten, Janny dacht goed deze morgen maar het was al heel vermoeiend geweest. Zoals altijd was er wel wat lekkers bij de koffie, gehaald door Ivo en we hebben een gezellig uurtje gehad, met z’n vijven.
Het was wel druk onderweg en er waren plensbuien, maar geen rare dingen. Toen we eenmaal thuis waren struikelde Joop toen hij naar de voordeur wilde lopen, dat was schrikken maar het liep (alweer) goed af. Even naar de kapper met Joop daarna en nog een wandelingetje met Rik die ook al geen zin had. Hij had duidelijk een andere route in gedachten dus ik ben maar omgedraaid.
Daarna viel Joop nog een keer om… geen dag om over naar huis te schrijven zeggen we dan, dat doe ik dan ook niet, hier staat het goed, voor later, als ik wil weten hoe het toen ook alweer was.. dat deed ik net ook even…
Afgelopen zaterdag werd Yara 26, ik vergat dat te vermelden en had daar erg in toen ik mijn blog net gepost had. Hoe oud ze wordt is makkelijk te onthouden omdat ze in 2000 werd geboren. Op de foto’s werd ze vier, net zo oud als Nora mae komende 1 september wordt. Foto’s krijgen vaak meer betekenis naarmate ze ouder worden en ik vond het nu een mooie gelegenheid om Yara alsnog even in het zonnetje te zetten.
Beterschap voor Freek. Jan viel eergisteren ook, hoofd tegen de muur, en het liep gelukkig ook goed af, alleen een schaafwond.
Jazeker, soms moet het even rijpen. Alles gaat door, gelukkig.
Dat vallen is toch echt een ouderdomskwaaltje, ik heb het ook al meegemaakt.
Dat valt niet mee hè Sjoerd