Te voet
Vorig jaar al maakte ik een afspraak op deze dinsdag bij de dokter. Het was erg druk toen en ze vroegen of er haast bij was , dat was er niet en Joop heeft wel fysio op dinsdag, maar dan zou ik wel met de fiets gaan.
Fietsen zag ik nu met de sneeuw niet zo zitten, dus ik ging een uur voor de afspraak op stap door dat mooie witte landschap. Het is maar ruim 3km maar ja je maakt eens een foto en staat eens even stil dus ik deed er precies een uur over, netjes op tijd.
Een leuke nieuwe vrouwelijke dokter riep me en ik vertelde eens waar ik voor kwam, want na mijn operatie van vorig jaar waren er nog steeds dezelfde 'klachten' al begon ik wel steeds meer te twijfelen of het werkelijk klachten zijn. Ik wilde gewoon duidelijkheid, want ik had een bobbel in mijn buik, al heel lang, al mijn hele leven zonder ze ooit gevoeld te hebben waarschijnlijk, ik haalde me vooral veel andere dingen in mijn hoofd, terwijl op de echo van vorig jaar verder niets bijzonders te zien was.
Darmen bewegen verwerken je eten en daarbij kronkelen ze, en soms kunnen ze misschien niet al te makkelijk de bocht om, dus ja zoiets en natuurlijk kwamen ze bij de dokter niet tevoorschijn.
We mogen niet meer meedoen aan het landelijke darmonderzoek, maar voor de zekerheid had ik al zo'n test gekocht, gewoon verkrijgbaar op het internet, ik ga het over een tijdje weer doen, kan nooit kwaad.
vijf reacties
Een ens ka zich heel wat op de hals halen. dan is een beetje duidelijkheid wel zo handig. Hier ligt beduidend minder sneeuw.
Onheil meldt zich wel, dat hoef je niet op te sporen. Maar evengoed, als dat je gerust stelt en de mogelijkheden zijn er.
De dokter heeft je nog niet echt gerust kunnen stellen, begrijp ik. Maar die mooie wandeling door een besneeuwd stukje Zeeland pakken ze je niet meer af.
Het nuttige met het aangename verenigen, leverde prachtige foto’s op!ht