Het bazinnetje van Jort is sinds gisteravond officieel overleden, al gebeurde het eigenlijk de 13de al. Gisteren is ze in besloten kring begraven en daarna kwam via de app de kaart.
Zo wil ik het ook. Rechtuit, zo snel mogelijk naar het crematorium alleen met de naaste familie, zonder gedoe en een mooie digitale kaart om on line rond te sturen. Dat is genoeg. Ook weer geregeld!
Ik wilde dan weer wel een condoleance kaart in de brievenbus doen, dat is dan voor de nabestaanden wel fijn denk ik, dus ik fietste eerst naar Scharendijke vanmorgen, het was kouder dan ik dacht zonder bodywarmertje. Er was een bijzondere wolk, even daarvoor was hij nog bijzonderder, maar ik fietste nog even door, vanwege verkeersborden en andere hindernissen, waar je eigenlijk uiteindelijk niets van zou zien op de foto.
En eind van de middag deed ik de kaart in de bus.
Zo heeft dit verhaal voor mij dan weer een eind, afgesloten, het was fijn haar zo op het eind nog wat beter te leren kennen hoewel we eigenlijk maar zo'n 200 mtr uit elkaar woonden en af en toe eens een praatje maakten als we elkaar tegenkwamen als ze Jort uitliet.... dag Liesbeth...
Wat een prachtige dag weer om te wandelen. Jassen gingen open en uit en als toegift kregen we een rondleiding op de prachtige boerderij van Anja en Gillis van der Bijl.
Hiet ziet er allemaal prachtig uit en we dronken koffie in het 'kachelkot' waar de veulentjes werden geboren, we pasten er net allemaal in en hadden van medewandelaars wat lekkers bij de koffie, Joop reed ook een stukje mee. .
Daarna nog twee kilometer terug naar het dorp. Het was een geslaagd gebeuren.
Alweer van dat fijne fietsweer en vanmiddag fietste ik naar Scharendijke voor de boodschappen van eergisteren die niet in mijn tas pasten.
Bij Scharendijke keek ik eens bij de Grevelingen, alles was mooi blauw. De Grevelingen is daar breder dan bij Zonnemaire, ruimer zicht.
De boodschappen pasten in de tassen en eenmaal onderweg botste mijn schoen ertegen, ik keek eens, de haken van de tas pasten niet goed over de stang.
Kijk hier zitten de boodschappen er allemaal in, de rechtse is nieuw en even later gebeurde de aanraking met mijn hiel waarop ik het mankement ontdekte. Gelukkig bleef alles hangen tot ik thuis was en nadat ik die in de keuken had gezet, gelijk maar doorgefietst naar de fietsenmaker want ja dat zit me dan niet lekker.
En kijk, zo hangen ze nu, gewoon wat hoger aan de bagagedrager, beter vind ik zelf, steviger en handiger, goed opgelost! Terug naar huis kwam ik voorbij de tupenautomaat, ze hadden alleen nog maar vakjes met twee grote bossen, dus nu hebben de buurvrouwen ook tulpen.
Ik had inmiddels 31,84km gefietst. Morgen maar weer wandelen.
Vanmorgen ging Joop eerst even naar de fietsenmaker, die pompte de band op en toen hij thuis kwam was die alweer leeg, lek! Gelukkig had hij er nog een want de fietsenmaker heeft die niet standaard op voorraad. terug naar de fietsenmaker, band verwisseld en daar was hij alweer, terwijl wij uren aan het modderen waren gisteren.
Vanmiddag een ritje naar Numansdorp, dat was ook alweer eeuwen geleden, gezellig even op de koffie en weer terug. Het was druk op de weg, tenminste dat vond ik dan. Ik moet wel blijven oefenen...
We worden allevier alsmaar ouder, daar hoef je niets voor te doen en Janny en ik hebben steeds hetzelfde, een korst op ons hoofd , of zere knieën, wel bijzonder steeds.
Toen we weer thuis waren een berichtje van oma Sil met weer eens een update van Nora, ik word er niet mee overladen en was er weer blij mee, daarom ook gelijk maar hier. Wat een schatje hè.
Het was heerlijk weer vandaag en na het middageten gingen we allebei lekker fietsen. Joop was al weg toen ik na de lange winterstop ook mijn fiets weer eens pakte, die staat altijd wel onder het afdak, maar de accu ligt in de garage. Toch deed het displaytje het niet, niks, dus in plaats van Scharendijke werd het Zierikzee, want dan kwam ik voorbij de fietsenmaker, zonder accu... Hij kreeg hem ook niet aan de praat maar aan de accu zit dan weer een knopje waardoor hij het wel doet en het fietsen weer wat fijner ging.
Een paar boodschappen en ik besloot even koffie te drinken op het terras. Heerlijk! Schermpje had al een paar keer in de zon gestaan en was wat beslagen en jawel hoor, het werkte weer. Op de terugweg fietste ik weer even langs de fietsenmaker om te vertellen dat het weer werkte en dat ik teveel boodschappen had gekocht, één fietstas is echt te weinig. Nu heb ik twee verschillende, geen gezicht maar die andere was nog goed.
Toen ik thuis weer op mijn telefoon keek was ik heel vaak gebeld, geluid stond zacht, stom, dat vergeet ik nogal eens, beter opletten. Joop stond met een lekke band op Serooskerke, gelijk daarheen en gelukkig gaat ook de fiets in de auto, dat wisten we al. Maar ja , dan moet er wel weer een nieuwe binnenband in, die had hij wel, maar het is een getob en nog niet vol. Hij zit erin, maar met de lucht wil het niet vlotten, morgen verder.
Oh en ik deed een pakje op de post! Spannend! Wordt vervolgd.
Na het smelten van de sneeuw kwam deze stoere dame weer tervoorschijn en sneeuwklokjes zag ik ook al, vanmorgen tijdens mijn wandeling. Het was heerlijk wandelen in de miezer.
Vanmiddag weer naar het oogcafé. Vrijdag las ik in het Eilandelijke weekkrantje dat de man waarmee ik een paar weken geleden nog een kerststukje zat te maken plotseling was overleden, dat was de man die lange tijd zat te slapen terwij we aan het frobelen waren.
Nu was het zaaltje zo goed als vol, veel belanstelling voor een voorlichting over oogziektes en Macula Degenaratie in het bijzonder. Het was een hele zit. Het meeste weet je dan wel, maar dan zijn er toch ook weer dingen waarvan je denkt, oh!
Vanuit de verte of als ik voorbij loop kijk ik maar eens of er iets gebeurt bij het huis van Jord. Ik vraag me af of ik iets te horen krijg als bazinnetje overleden is. Het ging toch eigenlijk allemaal maar een beetje raar, mede door de onverwachte sneeuw.
Grijze boel, maar wel lekker gewandeld, gisteren ook, nergens sneeuw en een droge weg, nu regent het alweer.
Verder veel gekleurd gisteren en vandaag, het schiet lekker op, ik wil voor mei toch een aantal toonbare nieuwe hebben.
Goed gemutst gingen we weer op pad vanmorgen, met de kou viel het alles mee! Alle sneeuw was verdwenen en het ziet er niet naar uit dat er nog nieuwe gaat vallen. Fijn!
De sneeuw is weg en er valt voorlopig oook nog geen nieuwe, nu kunnen we weer zien waar de zwanen zitten!
Veel boodschappen gedaan vanmorgen in een paar winkels die nu weer goed bereikbaar zijn en daar dachten meer mensen zo over, vooral in Zzee bij de Lidl en AH stond het parkeerterrein zo goed als vol. En dan thuis alles weer op z'n plek, je bent er zo een paar uur zoet mee.
Na het eten allebei naar buiten voor een sneeuwvrij rondje, heerlijk! Aaan de kant van de weg liggen dan nog wel van die hompen en jawel, Joop zag kans er daar eentje van te raken en hopla, daar ging hij weer. Gelukkig niets gebroken, het valt tot nu toe altijd gelkkig nog mee.
Na al het feestgedruis was het eindelijk weer eens tijd voor een paar wasjes en de eerste kon ik nog lekker buiten hangen in de zon, al was het toen het mistig werd nog net niet droog, dat moest nog even over de keukenstoelen.
Verder het hele huis maar even aangepakt, zuigen en dweilen en wat er zoals nog meer komt kijken bij zo'n standaard behandeling. Wel lekker hoor, ook voor mij. Even de ramen open voor frisse lucht en ook toch maar de sterretjes en de engeltjes in de zak, zonder batterijen natuurlijk, die kunnen dan nog wel even in mijn muis als dat nodig is.
Alweer een tekening klaar gekleurd gisteren, daar was het wel weer voor.
Omdat ik geen antwoord op mijn appjes kreeg en omdat het nu vanmiddag wel te doen was voor een rondje ging ik ook om Jord, maar die was al naar zijn nieuwe bazinnetje gebracht...
Foto's die ik met de telefoon maak, openen niet in Photoshop, dan moet ik ze eerst met Paint openen en vanuit daar opslaan als jpeg bestand, dat gaat/ging altijd goed, ik ben er nu even klaar mee, schijtziek word ik ervan.
Deze is leuk voor de mensen die nu in dat huis wonen. Janny was heel erg dik vroeger, echt heel dik...
's Morgens is het even mooi als je naar buiten kijkt , maar eer het licht is is de betovering voor mij alweer voorbij hoor. En een sneeuw dat er voorbij komt en sneeuwpoppen, bossen in de sneeuw, man man wat prachtig toch allemaal....morgen maar weer gewoon zonder
Janny en Freek waren ooit ingesneeuwd tussen Zonnemaire en Brouwershaven, met oudjaar geloof ik, uren waren ze onderweg...
Lekker zitten kleuren vandaag, dat gaat fijn en vanmiddag even met Joop naar de tandarts, onder de sneeuw zie je zeker geen stoepranden.
Vorig jaar al maakte ik een afspraak op deze dinsdag bij de dokter. Het was erg druk toen en ze vroegen of er haast bij was , dat was er niet en Joop heeft wel fysio op dinsdag, maar dan zou ik wel met de fiets gaan.
Fietsen zag ik nu met de sneeuw niet zo zitten, dus ik ging een uur voor de afspraak op stap door dat mooie witte landschap. Het is maar ruim 3km maar ja je maakt eens een foto en staat eens even stil dus ik deed er precies een uur over, netjes op tijd.
Een leuke nieuwe vrouwelijke dokter riep me en ik vertelde eens waar ik voor kwam, want na mijn operatie van vorig jaar waren er nog steeds dezelfde 'klachten' al begon ik wel steeds meer te twijfelen of het werkelijk klachten zijn. Ik wilde gewoon duidelijkheid, want ik had een bobbel in mijn buik, al heel lang, al mijn hele leven zonder ze ooit gevoeld te hebben waarschijnlijk, ik haalde me vooral veel andere dingen in mijn hoofd, terwijl op de echo van vorig jaar verder niets bijzonders te zien was.
Darmen bewegen verwerken je eten en daarbij kronkelen ze, en soms kunnen ze misschien niet al te makkelijk de bocht om, dus ja zoiets en natuurlijk kwamen ze bij de dokter niet tevoorschijn.
We mogen niet meer meedoen aan het landelijke darmonderzoek, maar voor de zekerheid had ik al zo'n test gekocht, gewoon verkrijgbaar op het internet, ik ga het over een tijdje weer doen, kan nooit kwaad.
Ik wist niet wat ik zag toen ik vanmorgen de gordijnen open schoof, dat was wel een hele verrassing en zo'n dikke laag ook. Prachtig maagdelijk, natuurlijk maakte ik daar geen foto van...
Deze foto's maakte ik vanmiddag toen ik een rondje door de sneeuw liep, op de lose nog niet vast gereden sneeuw was het goed lopen. In de polder wordt niet gestrooid.
Vanavond schoven we voor de eerste keer weer aan in de Smisse, het was weer heerlijk en gezellig met een paar wandelclub mensen aan tafel. Erg druk was het niet, anuleringen wegens de sneeuw en ook genoeg getafeld misschien de laatste tijd.
Geen vlokje sneeuw te bekennen hier, gewoon de hele dag zon! Heerlijk, goed ingepakt gewandeld want de wind was koud.
Deze bovenste twee foto's maakte ik even voor vijf uur. Zo licht nog! Volle maan nu ook wel, maar het scheelt gelijk in januari vind ik altijd!
Deze twee maakte ik een uur later, dus bijna zes uur en nog steeds niet donker, wel deed ik eenmaal weer binnen het licht aan aan.
Schemeren, doet me wel aan vroeger denken, het woord werd soms wel gebruikt zo tussen licht en donker, of ze het ook echt uit zuinigheid deden weet ik niet, ik denk het eigenlijk niet, maar mijn ouders deden het dus wel zo af en toe, misschien ook in januari....
Gewoon weer zaterdag vandaag, dus ook gewoon weer gewandeld. Het zag er niet al te best uit vanmorgen maar we troffen het goed! Glad was het totaal niet en ook geen enkele bui gehad.
Wel een stevige wind en toen we die zij-tegen hadden snakte Anja af en toe naar adem, zij heeft bronchitis en gearmd en wel kon ze toch nog goed meekomen!
Er was ook een kabouter bij... of eigenlijk was het een hele kabouterclub...
Dat was een pittig luchtje vanmiddag, mooi om te zien, maar ik maakte er toch maar een kort rondje van en bleef droog. Uiteindelijk zijn er in de middag maar een paar vlokjes gevallen.
De kerstspullen buiten ook opgeruimd, vlag naar binnen, voorlopig maar geen andere vlag.
Alweer even naar de winkel, het lukt gewoon niet dat lang vol te houden, er is altijd wel iets op, zeker verse dingen die je elke dag eet, maar gelukkig kan dat!! Het is er en we kunnen het betalen, bofkonten die we zijn...
We doen gewone dingen, maar toch lijkt alles anders in die laatste paar dagen van het jaar. Ik ben zo blij dat het weer voorbij is! Morgen alles weer naar de zolder, behalve twee sliertjes met sterretjes, daar heb ik pas nieuwe batterijtjes in gedaan en met donker weer staat dat nog wel gezellig.
De cactussen toch maar naar boven gebracht, anders blijf ik sjouwen, de garage in en weer naar buiten, er komt regen en sneeuw en dan worden ze weer zeiknat.
Er was een nieuwjaarsduik maar toen ik onderweg was naar het haventje kwam ik de bezoekers alweer tegen, het was ook wel rotweer.
Weer een wasje gedaan, oud papier ingepakt zodat het naar de container kan en er meer ruimte is voor de oleanders, want die verblijven dan daar in de garage net als de tibouchina.
Is het al bijna lente?
Mijn nieuwe tekening had ik voor oudjaar al klaar, maar omdat alles verheven is van iedereen die iedereen ongeveer drie keer een gelukkig nieuwjaar en gelijktijdig ook nog maar fijne kerstdagen wenst hoewel die dan al lang voorbij zijn, heb ik nog maar even gewacht met plaatsen, maar vandaag kon het wel.
