Eerder had ze ook al eens die broek aan gehad toen ze hier was en toen waren haar voeten niet zichtbaar op de foto, op deze wel dus. Dat was ze aan het vertellen toen ik de foto maakte, mij ging het meer om te laten zien hoe grijs het was, niet de broek maar het weer.
Het was weer een gezellige paar uur samen, want een dag kan je het bijna niet noemen. Voor haar is het zeker alles bij elkaar een lange dag want eer ze nu weer thuis is is het bijna middernacht terwijl ze vanmorgen om half zeven vertrok.
Na een bezoek aan de kapper en koffie met meegebrachte appeltaart wandelden we een stukje over het strand en kwamen door Renesse terug.
Daar hapten we een harinkje en Marlies proefde nog wat pittige inktvisjes, ik ook een kleintje, maar daar zat weinig smaak aan.
We kwamen ook langs de afgezaagde boom waar ik al veel foto's van maakte en waarachter ik vandaag een plaspauze hield, dat vond Marlies een foto waard.
We aten bruine bonen met een wijntje erbij en daarna bracht ik haar weer bij de bus.
Daar stonden we te wachten, we hadden gehaast want het was krap aan en toen kwam de bus die naar Rotterdam ging en die stopte toen bij ons, of we naar Goes moesten....... ja dat moesten we, tenminste Marlies, nou dan moest ze maar instappen en mee naar 'het Sas' rijden, de volgende halte, want 's avonds kwam de bus niet meer hier (op het busstation in Zierikzee dus).
Vandaag heb ik mijn trui afgemaakt, hij is leuk! Past precies en morgen doe ik hem aan. Ik duw altijd mijn pasgebreide truien even in het water, daar wordt het breiwerk mooi glad van en je weet gelijk wat er overblijft of hoe groot hij wordt na een wasbeurt. Op de teugweg uit Zierikzee een nieuwe voorraad wol gehaald, zodat ik weer een nieuw breiwerkje heb. Je moet toch wat op de bank 's avonds.
Van wandelen komt niet veel, ik ben het elke dag wel van plan, maar er komt steeds iets tussen.
Morgen niet, dan gaan Marlies en ik natuurlijk een lekker rondje doen, als we tenminste niet van de vlakte regenen.
Vandaag heb ik ook eindelijk het idee dat het iets beter gaat met de poot van Didi, al zit wandelen er nog lang niet in en hinkt ze nog vaak op drie poten. We zijn op de helft van de drie weken die de dokter aangaf. Pijnstillers heb ik maar twee dagen gegeven, daar werd ze vreselijk suf van en ik had ook niet echt het idee dat ze erge pijn had. We wachten de komende anderhalve week af.
En om de hiepen compleet te maken feliciteren we Marlies met haar 65ste verjaardag. Eindelijk officieel met pensioen. Geniet ervan!
De oprit en het gras lagen bedekt met een dik pak blaren, die zijn op de foto al weggeblazen en Joop maakte alvast een begin met het schoonspuiten van het bruggetje, dat was spekglad. Nu niet meer hoop ik, want na het spuiten heb ik er nog maar wat chloor overheen gegooid, dat moet dan maar even ook al is het niet zo milieuvriendelijk want vallen is ook niets.
Joop is ook druk met de duiven, die zijn gekoppelt en volop eieren aan het leggen, dat wordt weer spannend komende tijd. Je kunt het volgen op zijn site, waar hij alles netjes bijhoudt.
Verder werd ik afgelopen zaterdag al gebeld door het tuincentrum met nieuws over de Boedha. Hij was echt voor binnen aldus de leverancier en die deed er verder niets aan. Het tuincentrum wilde de schade wel samen delen, dat is leuk! Ik ga dus binnenkort eens kijken of er eentje voor buiten staat.
Een stukje blauw aan de horizon en laag water, ik was er lekker op tijd bij vanmorgen en al wandelend brak de zon door. Er waren meer mensen die dat hadden gezien want het was al aardig druk.
Daar maak ik geen foto van natuurlijk, van drukte. Op het strand is altijd wel iets anders te zien, want ook al loop je elke dag langs die stenen, ze zijn altijd anders.
En natuurlijk wemelde het van de vrolijke uitgelaten honden.... en die van mij lag thuis :(
Er gebeurt niet veel, de dagen zijn kort. Ik brei eens een stukje aan mijn trui, doe eens een spelletje met deze en gene, lees wat logs of zoek eens wat op, een beetje Facebooken ... en toen was ik er zo suf van vanmiddag dat ik in mijn eentje maar een flinke rondte ben gaan lopen. Didi haar poot is nog steeds niet beter.
Daar ben ik heerlijk van opgefrist en toen ik thuiskwam was het alweer donker en tijd om te gaan koken zo langzamerhand. Dat is inmiddels op. Ik ga nog maar een stukje breien, onee eerst kijken of ik al aan de beurt ben ergens.
